11:36 PM
မန္းစက္ေရႊျပည္
_/\_
ကၥ ေမာဆံု စာသား ၂၄ၤါ ၉ံ၊ ေပခံ ၄ၤါ။ ေပါင္ ၂ဂၤါ ၉ံ။ က်ံ
စာသား ၂၃ၤါ ၁၀ံ၊ ေပခံ ၃ၤါ ၆။ံ ေပါင္း ၂၇ၤါ ၄ံ။ စာေရႊပိန္း၊
က်န္ေရႊပိန္း
ကၥ ၂၅ါ ၁ံ၊ ေပခံ ၄ၤါ၊ စာသားေပခံ ေပါင္း၂၉ၤါ ၁ံ ေရႊပိန္း
ကၥမဲးဆံုး ၂၄ၤါ ၈ံ၊ ေပခံ ၄ၤါ ၆ံ။ ေပါင္း ၂၉ၤါ ၂ံ။ ပိန္း
ကၥ နဴ အၧံဳး။ ၁၉ၤါ ၆ံ။ ခံ ၂ၤါ ေပါင္း ၂၁ၤါ ၆ံ က်ံ
အထက္ပါစာပုိဒ္မ်ားမွာ ေပမူမ်ားတြင္ ေတြ႔ရတတ္သည့္
စာသားမ်ားျဖစ္ပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ယင္းတုိ႔ကုိ ေပမူ၏အစဆံုး အလြတ္ေပမ်က္ႏွာေပၚတြင္
မွတ္တမ္းအေနျဖင့္ ေရးသားထားတတ္ၾကသည္။ ယင္းတုိ႔ကုိ အေျခခံ၍ အလယ္တစ္ေနရာရာတြင္ ေပရြက္မ်ား
ေပ်ာက္ဆံုးေနမႈ ရွိ၊ မရွိ ခန္႔မွန္းႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး ေပမူခ်ပ္ေရအေရအတြက္ကုိပါ အလြယ္တကူ
သိႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။
ဤေနရာ၌ ‘ကၥ ေမာဆံ’ု ဟူသည္ က-ႏွင့္စ၍ ေမာ-တြင္
ဆံုးသည္ဟု ဆုိလုိပါသည္။ ေနာက္ ‘စာသား ၂၄ၤါ ၉ံ၊ ေပခံ ၄ၤါ။ ေပါင္ ၂ဂၤါ ၉ံ’ ၏ အဓိပၸါယ္ကား
စာပါေသာ ေပအေနျဖင့္ ၂၄ အဂၤါ၊ ၉ ခ်ပ္၊ စာမပါေသာ၊ စာေရးရာ၌ ေအာက္ခံထားေသာ ေပမွာ ၄အဂၤါျဖစ္၍
စုစုေပါင္းအေနျဖင့္ ၂၈အဂၤါႏွင့္ ၉ခ်ပ္ ရွိသည္ဟု ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္။ က်န္သည့္စာသားမ်ားမွာလည္း
ယင္းနည္းကုိ မွီ၍ အဓိပၸါယ္ယူရန္ျဖစ္သည္။ ဤေနရာ၌ အဂၤါဟူေသာ စကားလံုးကုိ အနည္းငယ္ ရွင္းျပရန္လုိမည္။
အဂၤါဟူသည္မွာ အလြယ္ေျပာရလွ်င္ အကၡရာ-သရစဥ္အလုိက္ စာမ်က္ႏွာ တပ္ျခင္းကုိ အေျခခံ၍ ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။
စာမ်က္ႏွာတပ္ျခင္းဟူရာ၌လည္း ဂဏန္းျဖင့္မတပ္ဘဲ အကၡရာျဖင့္တပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဥပမာ- ျမန္မာေပမူမ်ားတြင္
အကၡရာ-သရစဥ္အလုိက္ က (၁)၊ ကာ (၂)၊ ကိ (၃)၊ ကီ (၄)၊ ကု (၅)၊ ကူ (၆)၊ ေက (၇)၊ ကဲ (၈)၊
ေကာ(း) (၉)၊ ေကာ္ (၁၀)၊ ကံ (၁၁)၊ ကား (၁၂) ဟူ၍ တပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေပမူတစ္ရြက္လွ်င္
ႏွစ္ဘက္လံုး၌ ေရးသားေလ့ရွိေသာ္လည္း စာမ်က္ႏွာတပ္ရာတြင္မူ ေက်ာဘက္၌မတပ္ဘဲ ေရွ႕မ်က္ႏွာဘက္၌သာ
တပ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ေပမူတစ္ခ်ပ္လံုးတြင္မွ အကၡရာတစ္ခုသာ တပ္ျခင္းျဖစ္သည္။
ယင္းသုိ႔ က-မွ ကား-အထိ ၁၂ခ်ပ္ရွိေသာအေရအတြက္ကုိ တစ္အဂၤါဟု ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္
တစ္အဂၤါဟူသည္ ေပ၁၂ခ်ပ္ဟု မွတ္သားႏုိင္သည္။
ဤနည္းကုိမွီ၍ အထက္၌ေဖၚျပခဲ့ေသာ ‘စာသား ၂၄ၤါ၊
၉ံ’ ကုိ တြက္ၾကည့္၇လွ်င္ ၂၄အဂၤါဟူသည္ (၁၂x၂၄) ၂၈၈ခ်ပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ၉ံမွာ တအဂၤါမျပည့္၍
သံုးႏွဳံးရေသာ အသံုးအႏႈံး သုိ႔မဟုတ္ ေပ ၉ခ်ပ္ကုိ ရည္ႊန္းသည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ၁၂ခ်ပ္ရွိမွသာ
တစ္အဂၤါဟု ေရတြက္ရသည့္အတြက္ ယင္းသုိ႔မျပည့္ေသာ ေပကုိ ၈ခ်ပ္သာရွိလွ်င္ ၈ံ၊ ၉ခ်ပ္သာရွိလွ်င္
၉ံ စသည္ျဖင့္ ေရတြက္ရေလသည္။ ဒုတိယနမူနာျဖစ္သည့္ ‘စာသား ၂၃ၤါ ၁၀ံ၊ ေပခံ ၃ၤါ ၆။ံ ေပါင္း
၂၇ၤါ ၄ံ’ ကို တြက္ၾကည့္ရလွ်င္ (၂၃. ၁၀) + (၃. ၆) = (၂၇ၤ. ၄ံ) ဟူေသာ အေျဖကုိ ရပါသည္။
ဤေနရာ၌ အဂၤါေရတြက္ပုံႏွင့္ပတ္သက္၍ အနည္းငယ္ေဖၚျပရလွ်င္ အျခား ခမာႏွင့္ လန္းနားေပမူမ်ားတြင္
ေရတြက္ပံုသည္ ျမန္မာေပမူမ်ားရွိ ေရတြက္ပံုႏွင့္တူသည္။ ထူးျခားသည္မွာ သီရိလကၤာေပမူမ်ား
ေရတြက္ပံုျဖစ္သည္။ ယင္းေပမူမ်ားတြင္ တစ္အဂၤါ၌ ၁၆ခ်ပ္ရွိေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ရွိၿပီးသား
၁၂ခ်က္တြင္ ၾကဳ (kru)၊ ၾကဴ (krū)၊ ကႅဳ (klu)၊ ကႅဴ
(klū)
တုိ႔ကုိ ထည့္သြင္းထားျခင္း ျဖစ္ေလသည္။
တစ္ဖန္ က်ံ၊ ပိန္း၊ ေရႊပိန္းဟူေသာ စကားလံုးမ်ားမွာ
ေပမူအမ်ဳိးအစားမ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ပါသည္။ ယင္းတုိ႔ကုိ နားလည္ရန္အတြက္ ေပမူအမ်ဳိးအစားမ်ားကုိ
ဆရာႀကီး ဦးေသာ္ေကာင္း၏ ေဆာင္းပါတစ္ပုဒ္
(Myanmar Traditional Manuscripts and their Preservation and Conservation) မွ ထုတ္ႏႈတ္ေဖၚျပလုိပါသည္။
ေပမူမ်ားမွာ ၁။ ေရႊပိန္းခ်၊ ၂။ က်န္ဆစ္၊ ၃။ မ်ဥ္းနီ၊ ၄။ မ်ဥ္းနက္၊ ၅။ ေပၾကမ္းတုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္။
ဤေနရာ၌ က်န္ေပမူအမ်ဳိးအစားမ်ားမွာ နာမည္ၾကားရံုျဖင့္ အဓိပၸါယ္ ထင္သာျမင္သာ ရွိေသာ္လည္း
က်န္ဆစ္ဟူေသာနာမည္ကုိမူ နားလည္ရန္ ခက္ခဲႏုိင္သည္။ က်န္ဆစ္အမ်ဳိးအစားမွာမူ ဟသၤာျပဒါး
သုတ္ေလ့ရွိတတ္ျခင္းႏွင့္ ေပမူကုိ ထုပ္ရာတြင္ အလယ္၌ႀကိဳးျဖင့္ခ်ည္ေႏွာင္ထုပ္ပုိးသည့္ပံုစံသည္
ႀကံအဆစ္ႏွင့္တူသည္ကုိ ေထာက္ဆ၍ က်န္ဆစ္ဟု ေခၚေ၀ၚသည္ဟု ယူဆမည္ဆုိေသာ္ ယူဆ ႏုိင္တန္ေကာင္းရာ၏။
မည္သုိ႔ဆုိေစ အထက္ပါနမူနာစာပုိဒ္မ်ားတြင္ ေရႊပိန္းခ်ႏွင့္ က်န္ဆစ္အမ်ဳိးအစားကုိ ရည္ညႊန္းေသာ
ပိန္း၊ ေရႊပိန္း၊ က်ံ ဟူေသာ အသံုးအႏႈန္းမ်ားကုိ ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။
Posted in 
No Response to "ေပမူမ်ားေပၚတြင္ ေတြ႔ရတတ္သည့္ အသံုးအႏႈန္းမ်ား"
Post a Comment